ســـــنــــــــــگ صــــبـــــــــور

شب شده سنگ صبور...

 خونه غم شده باز اين دل من ، پرماتم شده باز اين دل من

من و تو با دلمون

             تك و تنها وغريب

             توي اين شهرشلوغ ... توي اين دشت جنون

نوشته شده توسط سنگ صبور در شنبه 1387/02/21 ساعت 8:47 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سنگ صبور در یکشنبه 1387/02/08 ساعت 10:44 موضوع | لینک ثابت

به من آموخته اند

             که دلم شیفته هیچ عزیزی نشود

                                          و هم او مهر کسی هم نگیرد بر دل

او که از کودکیش تنها بود

                        باز هم تنهاست

                                     و سپس خواهد رفت

                                                           آنچنان که آمده است

تو بگو ای هم کیش !

                  این گنه می باشد ...

                                     که دلی شیفته یک دل دیگر باشد؟؟؟

افسوس!

         نیست اینجا دگر از بخشش دلها خبری

                                        و نمانده به گل مهر و وفا برگ و بری

دریغا!!!

            ما شکستیم ره و رسم وفا را

                                          مـــــــــا هــمـیـن نــسل جــدیـــد

این زمان هرکسی چند روزش به دلی می گذرد

و سپس توبه کند پیشه خویش 

                    بعد از می کند نقش رخ یار دگر

                                                     با سر تیشه خویش...

                       دریغا!!!

                             مـــــا شکستیم ره و رسم وفـا را

                            مـــــــــا هــمـیـن نــسل جـــدیـــد

نوشته شده توسط سنگ صبور در سه شنبه 1387/02/03 ساعت 17:10 موضوع | لینک ثابت

 من براي سالها مي نويسم

       سالها بعد که چشمان تو عاشق مي شوند

             افسوس که قصه مادربزرگ درست بود ...

                                               هميشه يکي بود و يکي نبود

نوشته شده توسط سنگ صبور در یکشنبه 1387/02/01 ساعت 17:0 موضوع | لینک ثابت

در آسمان چشمانم بايد به دنبال ابرهاي باران زايي بگردم تا اميدم را به گريستن از دست ندهم. اگر نتوانم بگريم پس ديگر چرا بايد چشماني داشته باشم كه ببينند.مي ترسم خزان اميدم زودتر از فصل تابستان برسد...

می ترسم ...

من بايد گريه كنم و الا ديگر گريه را از ياد خواهم برد حتي دم مرگ هم نخواهم گريست. حتي آنزمان كه برايم مي گريند من مات و خشك بي روح و يخ با نگاه بسته تنها زل مي زنم به آنهایی که به زودی من را از خاطر خواهند برد.

من باید بگریم. باید بخواهم . تو می مانی... من امیدم را از دست نخواهم داد ... من خدایی دارم بزرگتر از هرچیز . مهربانتر از هر کس.

                       من خدایی دارم... من خدایی دارم...

نوشته شده توسط سنگ صبور در جمعه 1387/01/30 ساعت 21:25 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سنگ صبور در چهارشنبه 1387/01/28 ساعت 8:16 موضوع | لینک ثابت

نخ داخل شمع ازشمع پرسیدچرامن می سوزم توآب می شی ؟ شمع پاسخ داد:مگه می شه کسی که تو قلبمه بسوزه ومن براش اشک نریزم

کلاس ادبيات معلم گفت: فعل رفت را صرف کن!... رفتم ..رفتي. رفت.. ساکت ميشوم ميخندم !... ولي خنده ام تلخ ميشود،... استاد داد ميزند خوب بعد ادامه بده و من ميگويم: رفت... رفت... رفت رفت... و دلم شکست، غم رو دلم نشست، رفت شاديم بمرد، شور از دلم ببرد ،... رفت ..رفت ..رفت... و من ميخندم و ميگويم... - خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است ... کارم از گريه گذشته است به آن ميخندم

همه زندگي فقط 3روزه : اومدن - بودن - رفتن . من خودم نخواستم بيام ولي خودم مي خوام که باشم اونم فقط به خاطر تو... وقتي هم که ديگه نباشي منم ميرم

من از این فاصله ها دلگیرم بی تو این جا چه غریبانه شبی می میرم ساعت گریه و غم هیچ نمی خوابد و من در الفبای زمان خسته ی این تقدیرم

               دلم برات تنگ شده ... تو باید بمونی ... باید...

                     به خاطر من ...  به خاطر من

نوشته شده توسط سنگ صبور در سه شنبه 1387/01/27 ساعت 11:20 موضوع | لینک ثابت

هیچوقت شده دلت خیلی بگیره یه بغض گلوتو بگیره بخوای بری یه گوشه خلوت و دنج بشینی واسه خودت زار زار گریه کنی؟

حال من حالا اینجوریه. خیلی بده ببینی یه چیزی یه کسی که خیلی هم برات عزیزه داره ذره ذره از پیشت می ره تو هم هیچ کاری نتونی بکنی . فقط می شینی یه گوشه و ....

              و باز هم سکوت....

خدایا حرف دل همه مارو خودت می دونی . خدایا تنها پناه ماتویی . خدایا بی پناهمون نذار.

    خدایا شادی رو از زندگیمون نگیر .

                    خدایا ...

نوشته شده توسط سنگ صبور در سه شنبه 1387/01/27 ساعت 10:53 موضوع | لینک ثابت

تقدیم به:

مهربان دوست داشتنی ام

ســـــــــتـــــــاره نـازنـیــنـم

که با آمدنش بهار را برای وجود پاییزی من به ارمغان آورد.

   سـتـاره جان ! لمس بودنت مبارک

 با هفت تا آسمون پر از گلای یاس و میـخک

با صد تا دریــا پر عشـق و اشـتیاق و پـولک

یه قـلب عـاشـق با یه حسِّ بیقرار و کـوچـک 

فقط می خواد بهت بگه تـولّــدت مـبــارک

نوشته شده توسط سنگ صبور در پنجشنبه 1387/01/01 ساعت 17:12 موضوع | لینک ثابت

یا مقلب القلوب و الا بصــــار  

یا مـــدبر اللــیـل و الا نـهـــار

یا محـول الحــول و الاحــوال

حول حـالـنـا الی احسن الحـال

سلام . سال نو مبارک .صد سال به این سالها ...
یه سال دیگه هم گذشت . آره ... یه سال دیگه هم گذشت
با همه خوبیها و بدیهاش ، با همه خاطرات خوب و بدش .
اول سال رو با چه آرزوهایی شروع کردیم و حالا ...

        گذشته گذشت ، اما دیروز به این زودیها گذشته نمی شه 
          باید از اون گذشته درس گرفت برای ساختن فردا ها .

          فردا ... فردا هنوز نرسیده ، فردا یه آرزو هست ،یه روُیا ،
          روُیایی که ممکنه هیچوقت به واقعیت تبدیل نشه اما همین
          رویای فرداست که امروز ما رو می سازه .

           و امروز ... امروز در دست ماست . امروز همون فرداییه که 
           دیروز انتظارشو می کشیدیم . امروز رو از دست ندیم که
           امروز ، فردای دیروز و دیروز فرداست .

چرا اینها رو نوشتم ... ؟؟؟
 نمی دونم ... نه نصیحت بود نه شعار ...
شاید نیاز داشتم یکی همین حرفا رو به خودم بزنه ...
به هرحال ...
                  سال خوبی داشته باشین.

نوشته شده توسط سنگ صبور در پنجشنبه 1387/01/01 ساعت 9:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سنگ صبور در سه شنبه 1386/12/14 ساعت 15:5 موضوع | لینک ثابت

به رغم حجم سکوتی که پیش روی من است

هــزارحـنـجــره فـریــــاد در گـلــوی من است

نوشته شده توسط سنگ صبور در شنبه 1386/12/04 ساعت 11:17 موضوع | لینک ثابت